zgadza sie, ale pojawia sie problem tzw. praw autorskich, wiec kto sprytny niech sobie kopiuje.

Outsiders Gallery w Warszawie

Outsiders Gallery przyjechała do Warszawy na zaproszenie organizatorów (Vlep[v]net) konferencji: „Tędy-Tamtędy - dokąd zmierza polski street art?”

Konferencja odbyła się 11 marca, dzień wcześniej Honza Zamojski i Daniel Szwed postawili na działanie bezpośrednie, zgodnie zresztą ze stret art’owymi założeniami, w przestrzeni publicznej stolicy.

Na Placu Trzech Krzyży, na skwerku zieleni pomiędzy ruchliwymi ulicami, Daniel Szwed wybudował norweską wioskę, w zdecydowanie mniejszej skali, złożoną z nieskończonych domków (o niedomalowanych elewacjach). Zasadą rządzącą pracą pt: "Jak zarobić dwadzieścia tysięcy w dwa miesiące?", oprócz wartości sentymentalnych (artysta pracował w Norwegii przy malowaniu elewacji takich właśnie domów), było stworzenie proporcji: 18 domków to taka liczba, która pozwala na zarobienie równowartości 20 tys. zł. („w zeszłym roku pomalowałem ich 9 i zarobilem10.000...”- wspomina Daniel Szwed).

Koncepcja akcji Honzy Zamojskiego bliska jest realizacji Szweda. Wprowadza pewne napięcia pomiędzy naturą – osiedle wiejskich domków tchnące sielską atmosferą - oraz kulturą objawiającą się w skończonym systemie miasta.

W realizacji pt.: „vs CSW” Honza Zamojski również posługuje się podobną taktyką. Tym razem na drzewie stojącym przy głównej alei parku prowadzącego do Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski zawiesił nienaturalnych (dużych) rozmiarów budkę dla ptaków. Pod nią rozsypał ziarenka niezapominajek i stokrotek, które, miejmy nadzieję, gdy zniknie lód i mróz, rozkwitną dopełniając całości instalacji.

W tej realizacji ujawnił się silny rys anty instytucjonalny, który nie wynika tylko z korzeni street artu - sztuki otwierającej się na zewnątrz, traktującej przestrzeń publiczną jako naturalną przestrzeń działania, ale też, jak się wydaje, z założeń jakie Honza Zamojski, twórca Outsiders Gallery zdaje się wprowadzać z życie.

Przypomnijmy – Outsiders Gallery jest stosunkowo nową galerią internetową - lecz tylko pozornie wirtualną. Jej zamierzeniem jest zapraszanie do wykonania akcji artystycznej w kontekście przestrzeni publicznej (ingerencji w przestrzeni miejskiej) artystów działających w strategii street art’u, dokumentacja działań, a następnie ich prezentacja na stronie internetowej. Tym, co wydaje się być głównym nowatorstwem Outsiders Gallery to próba włączenia się do dyskursu historii sztuki, czy raczej krytyki sztuki (jak wiadomo street art jest w niej prawie nieobecny), poprzez „profesjonalny” tekst krytyczny towarzyszący działaniom prezentowanym w Outsiders Gallery.

Konferencja „Tędy- tamtędy”, do udziału, w której zaproszono również Outsiders Gallery, zgromadziła pełną salę osób ściśle związanych ze środowiskiem graffiti, street art’u, założycieli vlep[v]netu i wydawców pism branżowych m.in. Brain Damage. Jeśli miała odpowiedzieć jednoznacznie na pytanie: dokąd zmierza polski street art? - takiej odpowiedzi nie dała. Jak zwykle przy takich okazjach najbardziej dyskutowanym tematem okazał się wątek opozycji zbudowanej na przeciwieństwach niezależne-sprzedane, autentyczne- zinstytucjonalizowane (pierwsze czytaj jako dobre, drugie jako złe). Ciekawą refleksją podzielił się wydawca Brain Damage postulując, co w tej sytuacji jest optymistyczną perspektywą, zmianę myślenia i zaprzestanie antagonizowania w wyżej przedstawionych kategoriach.

Duże kontrowersje natomiast wzbudził pomysł zawarty w założeniach Outsiders Gallery (wykład: „Outsiders Gallery- galeria outsiderów?”, Marika Zamojska), by niejako próbować włączyć sztukę street art do głównego dyskursu sztuki, lub by chociażby zbudować dyskurs równoległy - oparty jednak na podobnych zasadach: z obecnością teksów krytycznych, analiz, dobrą dokumentacją akcji itp. Co ciekawe, i dla przedstawicieli Outsiders Gallery poniekąd bulwersujące – publiczność skłonna była zgodzić się z tym, że wykorzystywanie strategii street art’u przez reklamę jest bardziej nobilitujące, niż zajmowanie się tym zjawiskiem przez krytyków czy instytucje związane ze sztuką.

Tym niemniej konferencję zaliczyć należy do udanych, stanowi ona świetny dowód rosnącego zainteresowania problematyką street art’u i coraz mocniejszej pozycji tego zjawiska. Vlepv[v]net zaprasza już na kolejną imprezę towarzyszącą 20. Międzynarodowemu Biennale Plakatu w Muzeum Plakatu w Wilanowie między 1-30 kwietnia pt.: „Postery post_ery”, na której zaprezentuje się również Honza Zamojski, przedstawiając kolejną i zamykającą cały cykl wersję akcji, która narodziła się latem w Londynie, później miała miejsce również w Poznaniu przed Teatrem Wiekim oraz w klubowej atmosferze i wnętrzu poznańskiej Cafe Mięsnej.

„Na dziedzińcu – mówi o planowanej pracy Honza Zamojski - zostaną zasadzone pieczarko- muchomory, nowy gatunek, nie występujący w przyrodzie, sfabrykowany przeze mnie. Mistyfikację, która zostanie przeprowadzona, uprawomocni samo muzeum, które, mimo,
że jest muzeum plakatu, jak każda tego typu instytucja zajmuje się katalogowaniem, klasyfikowaniem, porządkowaniem, segregowaniem. Tak jak w muzeach, czy też w ogrodach botanicznych lub zoo, zostanie wbita w ziemię tabliczka z danymi opisującymi ten niespotykany w przyrodzie gatunek grzybów: zasięg występowania itp. szczegóły, które zazwyczaj można przeczytać na tabliczkach informacyjnych. Powstanie dziwna sytuacja, kiedy to spreparowany gatunek, rzecz, która nie powinna być w ogóle rozpatrywana w kategoriach botanicznych, zostanie pokazana jako rzeczywista. Innymi słowy, coś, co tak naprawdę nie istnieje, zostanie pokazane i uprawdopodobnione przez informacje na tabliczce jak i przez samo muzeum”.

Marika Zamojska

Więcej:
zobacz stronę Outsiders Gallery http://www.fotolog.com/outsidersgallery
wystawa w Muzeum Plakatu w Wilanowie http://vlepvnet.bzzz.net/post-ery/index.htm

jest szansa na dotarcie do materiałów konferencyjnych.. nagrywał ktoś może?

Ratują napisy z lat 80.

Kiedyś chcieli je zamalować, teraz są z nich dumni. Dziś mieszkańcy kolonii Kępa Potocka na Żoliborzu zabezpieczą płytą z pleksi opozycyjne graffiti z końca PRL-u

Dwa znaki "Solidarności Walczącej" przetrwały na południowej ścianie bloku przy ul. Promyka 3, od strony osiedlowego parkingu. Ktoś przed laty namalował je czarną olejną farbą, ktoś inny zasmarował cementową zaprawą. Mógł to być rok 1982, może 1983. Z czasem cement zaczął odpadać, odsłaniając charakterystyczne kotwice utworzone z liter "S" i "W".

Do niedawna "bazgrołami" na ścianie nikt się nie przejmował. Traktowano je jak brudne plamy. W końcu jeden z lokatorów zaproponował, by je wreszcie usunąć. - Wtedy przeczytaliśmy w "Stołecznej" artykuł o politycznym graffiti z lat 80. Zdaliśmy sobie sprawę, że te znaki mają wartość dokumentu. Są fragmentem naszej historii i warto je zachować - mówi Robert Szuba z Promyka 3, jeden z inicjatorów zabezpieczenia znaków.

O opozycyjnych napisach i rysunkach z ostatniej dekady PRL-u "Gazeta" pisała w sierpniu i wrześniu zeszłego roku, w 25. rocznicę powstania "Solidarności". Wspólnie z czytelnikami szukaliśmy ich na warszawskich murach. Z setek graffiti przeciw komunistycznej władzy do dziś ocalały tylko nieliczne. Odnaleźliśmy je w kilkunastu miejscach. Apelowaliśmy o zabezpieczenie najciekawszych. W listopadzie płytą z pleksi osłonięto wizerunek krasnala namalowany na domu przy ul. Madalińskiego 3/5 przez Waldemara "Majora" Fydrycha z Pomarańczowej Alternatywy. - Właśnie pod wpływem "Gazety" postanowiliśmy uratować napisy na naszym budynku - mówi Robert Szuba.

W inicjatywę kilku osób zaangażowała się cała kolonia Kępa Potocka. Mieszkańcy znaleźli sponsora - firmę ThyssenKrupp Aplex, która ufundowała wielką szybę z pleksi. Znajdzie się na niej informacja o znaczeniu zachowanych symboli. Oprawę plastyczną zaprojektowała agencja reklamowa Fonter. - Nie wiemy, kto był autorem tych znaków. Na pewno ktoś słusznego wzrostu. Może teraz się ujawni - ma nadzieję Robert Szuba. - Sam kiedyś również malowałem takie kotwice na murach, ale nie tutaj. Raczej na Pradze, na Bródnie.

Odsłonięcie płyty - dziś o godz. 18. Będzie uroczyście. Mieszkańcy zaprosili Joannę Szczepkowską, która 17 lat temu ogłosiła w telewizji upadek komunizmu. Z głośników popłyną dźwięki "Murów" Jacka Kaczmarskiego, a na ścianie budynku wyświetlane będą filmy o "Solidarności" i stanie wojennym.